zondag, 20 mei 2012
 
BIOMArCS onderzoek PDF Afdrukken E-mail

Achtergrond

Van elke 100 patiënten die opgenomen zijn geweest met een hartinfarct maken er ongeveer 10 binnen een jaar nog eens een hartinfarct door. Wij zeggen dan: het gemiddelde risico op een hartinfarct is ongeveer 10%. Het risico is groter dan gemiddeld bij ouderen en bij patiënten met risicofactoren zoals roken, suikerziekte, hoge bloeddruk en verhoogd cholesterol. Het risico is lager dan gemiddeld bij jonge patiënten en bij patiënten zonder risicofactoren. Bovendien kan het risico op een hartinfarct verkleind worden door het gebruik van de juiste medicijnen. Soms kan een dotter-procedure of een bypass-operatie nuttig zijn. Wij zijn dus in staat om groepen patiënten te herkennen met een laag of hoog risico op een hartinfarct. Helaas zijn wij momenteel niet in staat om bij een individuele patiënt van te voren een hartinfarct aan te zien komen. De onderzoekers  denken dat zogenaamde biomarkers ons daarbij kunnen helpen. Het BIOMArCS onderzoek beoogt dit te onderzoeken. 

Biomarkers

Ten gevolge van diverse factoren gaat de kwaliteit van onze bloedvaten in de loop van het leven achteruit. Zo kunnen de bloedvaten die om ons hart liggen (de kransvaten) verkalkt raken. Verkalkte plekken kunnen gemakkelijk ontsteken en scheuren. Het bloedvat probeert de schade die zodoende ontstaat te herstellen. Daarbij kan een bloedstolsel worden gevormd dat zo groot is dat het kransvat geheel wordt afgesloten. De patiënt ervaart ernstige pijnklachten en er ontstaat een hartinfarct: de hartspier raakt blijvend beschadigd.

Bij patiënten die opgenomen zijn met een hartinfarct zijn er stoffen in het bloed aanwezig die inzicht geven in het ontstekingsproces en de bloedstolling. Wij noemen deze stoffen biomarkers. Biomarkers kunnen wij meten door bloed van de patiënt af te nemen en dat in het laboratorium te analyseren. Dit is echter een analyse achteraf! Het hartinfarct heeft immers al plaatsgevonden. Door middel van het BIOMArCS onderzoek willen de onderzoekers nagaan of er biomarkers bestaan die al in het bloed aanwezig zijn voordat een hartinfarct ontstaat.